رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۵ آبان ۱۳۹۹
  • الإثنين ۹ ربيع أول ۱۴۴۲
  • 2020 Monday 26 October

تحلیلی بر روابط روسیه و ترکیه

چرا روسیه و ترکیه همسویی استراتژیک نخواهند داشت؟


برگزیت، در راستای اهداف روسیه، آلمان در صف خروج

روسیه و بنیادهای ژئوپلیتیک آینده


آسیای مرکزی و قفقاز


مسئله قراباغ؛

ایران و امنیت قفقاز جنوبی/علیرضا بیکدلی

ایران کماکان باید تحریکات هدفمندی که برای وارد کردن او به معادله جنگ در قفقاز انجام می‎شود را با هشیاری خنثی کند. در منطقه‎ای که دو ارتش تا دندان مسلح روبه‎روی یکدیگر صف‎آرایی کرده ‏اند این مسئولیتی مهم و درراستای منافع جمعی است.


تحلیلی بر روابط روسیه و ترکیه

چرا روسیه و ترکیه همسویی استراتژیک نخواهند داشت؟

باید توجه داشت که اتحادهای استراتژیک به منافع مشترک نیاز دارند، نه صرفا فرصت هایی برای همکاری موقت. همگرایی طولانی مدت در مورد موضوعاتی که دارای اهمیت حیاتی می باشند لازمه اتحاد یک استراتژیک است


برگزیت، در راستای اهداف روسیه، آلمان در صف خروج

روسیه و بنیادهای ژئوپلیتیک آینده

دوگین گفته بود؛ روسیه باید تلاش کند تا بریتانیا از اتحادیه اروپا خارج شود. اتفاقی که به تازگی به وقوع پیوست. به طور کلی روسیه خواستار تضعیف اتحادیه اروپا است و در این مسیر سعی دارد آلمان (قدرت برّی مشابه روسیه) را از بدنه همگرایی اروپایی جدا کند.


آنچه نقشه در مورد روسیه به ما می‌گویند

پوتین، روسیه و جبر جغرافیا

ولادمیر پوتین ادعا می‌کند که مردی با خداست. بزرگ ترین حامی کلیسای ارتودوکس روسیه. اگر اینطور باشد حتماً هر شب قبل از خواب حین دعا از خدا می پرسد «چرا در اوکراین کوه نیافریدی؟» اگر خداوند در اکراین کوهستانی خلق کرده بود گستره‌ دشتی که به نام دشت اروپای شمالی می شناسیم صحنه مساعد حمله های پی در پی به روسیه نمی شد.د



جديدترين خبرها

نوشته ها

نوشته نخست

اقتدار و توسعه

چند نکته در باب دولتِ مقتدر توسعه‌گرا

سالار سیف‌الدینی: اقتصاددان ها، سیاسیون و جامعه شناس‌ها یا بسیاری از روزنامه‌نگاران بارها در مورد «توسعه» همه جانبه سخن گفته اند. برخی توسعه سیاسی را پیش نیاز توسعه اقتصادی می‌دانند و برخی دیگر برعکس توسعه اقتصادی را در اولویت قرار می دهند. هر کدام از دو گروه نیز دلایل متقن و قابل توجهی عرصه می کنند.  اما چه کسی قرار است برنامه توسعه سیاسی یا اقتصادی را پیش ببرد؟ پاسخ دشوار نیست: «دولت». ولی دولت(نظام سیاسی) چگونه می‌تواند توسعه نظام مند را به عنوان الگوی راهبردی محقق سازد؟ پاسخ آن هم دشوار نیست: برنامه ریزی یا آنچه که سیاست‌گذاری می نامیم. اما مگر نه این است که تا کنون دستکم در حوزه اقتصاد، سیاست گذاری‌های دقیقی برای پیشبرد برنامه های توسعه ای تدوین شده است؟ چند درصد از برنامه های توسعه ای که از دهه چهل تا به امروز تدوین و اجرایی شده است محقق شده اند؟ چه میزان از اسناد چشم انداز توسعه به وضعیت آرمانی نزدیک شده اند؟ پاسخ هر چه باشد، امیدوار کننده نیست. شاید نقطه عزیمت اصلی باید یافتن همین پاسخ برای چرایی این ناکامی باشد. چرا سیاست‌گذاری های موجود کامیاب نبودند؟  اگر فعلا فرض را بر اولویت توسعه سیاسی بر اقتصادی قرار دهیم،شاید بتوان فرمولی در این زمینه مشخص کرد که آینده ای بهتر را به تصویر می‌کشد. تجربه های تاریخی دولت مقتدر توسعه‌گرا، تجربه ای است که بسیاری از کشورها را به سلامت به وادای توسعه رسانده است. مطالعه در کشورهایی که در چند دهه گذشته به توسعه سیاسی و اقتصادی مطلوب رسیده اند، نشانگر تجربه موفق دولت مقتدر توسعه گرا در این وادی بوده است. از کره جنوبی تا مالزی یا ترکیه حتی برخی کشورهای پساشوروی یک دوره کوتاه پیشا دموکراسی را تجربه کرده و سپس وارد توسعه سیاسی- اقتصادی شدند.  پیش نیاز جامعه دموکراتیک، وجود دولت مقتدری است که آرمان توسعه را در میان مدت ( طرح چند ساله) در دستور کار قرار داده باشد. دولتی مبتنی بر دیوان سالاری قدرتمند و سریع، توانِ دفاعی و استقلال نسبی در عرصه تصمیم‌گیری بین المللی است. تنها یک دولت قدرتمند که در عمل و نه شعار، خواهان توسعه باشد، اراده ای جدی برای مقابله  فساد داشته باشد و امتیازهای گروهی و شخصی را الغاء،و اقدام به سیاست گذاری کند، قادر به حصول توسعه کامل است. دولت های ضعیف و بی برنامه نه قادر به برنامه ریزی اند و نه قادر به سیاست گذاری. لازمه سیاست‌گذاری به نظر می رسد لازمه زمان بندی و سیاست های توسعه ابتدا اصلاح ساختار دولت و دیوان به شکلی است که بتوان دولتی مقتدر و توسعه‌گرا را در کمترین زمان ممکن پیکربندی کرد. دلیل این تقدم این است که بدون وجود ساختار مطلوب، امکان اجرای هیچ برنامه ای نیست. اگر برنامه های توسعه قبلی شکست خورده اند دلیل آن فقدان همین وصف است. نظام سیاست‌گذاری از سه رکن اصلی تشیکل می شود. در نبود هریک از ارکان این مثلث هر نوع سیاست‌گذاری احتمالا به شکست خواهد انجامید و یا نیمه کاره رها خواهد شد. این ارکان عبارت اند از: متن سیاست گذاری، یا برنامه توافق شده در ارکان تصمیم گیری، دیوان سالاری منظم، سریع و مبتنی بر سلسله مراتب و در ...