رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۹
  • الأحد ۱۹ ذو الحجة ۱۴۴۱
  • 2020 Sunday 9 August

تعداد پایگاه‌های نظامی ترکیه در اقلیم کردستان عراق ۱۹ پایگاه است. در منطقه کان ماسی از توابع استان دهوک بزرگترین پایگاه نظامی ترکیه قرار دارد که حدود ۱۵۰۰ نظامی و عوامل اطلاعاتی با ادوات زره را در خود جای داده است که دارای باند پروازی هم است.بیشتر پایگاه‌های نظامی ترکیه در استان دهوک قرار دارند که در عمق ۱۰ کیلومتری عراق قرار دارند.

در سالهای گذشته ترکیه در تلاش برای ایجاد منطقه نفوذ در امتداد مرزهای جنوبی خود ، دو عملیات نظامی را در عراق و سوریه آغاز کرد. این عملیات های نظامی رقبای ژئوپلیتیکی و گروههای سیای مستقر در آن مناطق را هدف قرار داده است.

ارتش ترکیه در شمال سوریه سه عملیات سپر فرات (2016) ، عملیات شاخه زیتون (2018) و عملیات چشمه صلح (2019)، ماموریت های زمینی را طی چهار سال گذشته انجام داده است. از طریق این عملیات ، آنکارا امیدوار بود که در امتداد مرز خود با سوریه یک منطقه حایل ایجاد کرده ، آوارگان سوری را برگرداند و با رقبای ژئوپلیتیکی مانند رژیم سوریه تحت حمایت روسیه ، نمایندگان ایرانی و گروههای مسلح کُرد روبرو شود. در عراق،ترکیه عملیاتی چند مرحله ای با عنوان “عملیات پنجه” را انجام داده است ، به منظور جلوگیری از نفوذ سیاسی و اتصال زنجیره های گروههای کُرد است.

تعداد پایگاه‌های نظامی ترکیه در اقلیم کردستان عراق ۱۹ پایگاه است. در منطقه کان ماسی از توابع استان دهوک بزرگترین پایگاه نظامی ترکیه قرار دارد که حدود ۱۵۰۰ نظامی و عوامل اطلاعاتی با ادوات زره را در خود جای داده است که دارای باند پروازی هم است.بیشتر پایگاه‌های نظامی ترکیه در استان دهوک قرار دارند که در عمق ۱۰ کیلومتری عراق قرار دارند. برخی از پایگاههای دیگر ترکیه به صورت ثابت در اقلیم کُردی عراق قرار دارند.

نگاهی جزئی تر به عملیات نظامی ترکیه در عراق و سوریه

شمال عراق:

  1. عملیات پنجه
  2. فاز یک عملیات، می 2019: حملات متمرکز ترکیه به «هکروک»
  3. فاز دو عملیات: جولای 2019: انتقال نیروی زمینی به چند منطقه
  4. فاز سه عملیات : آگوست 2019: حمله از پایگاه شرناک به سینات – هفتانین

شمال سوریه:

عملیات سپر فرات: آگوست 2016 مارس 2017

ترکیه ارتباط بین کانتون های شرقی و غربی شمال سوریه را قطع کرد و مدعی شد داعش را از یک اطراف مرزهای خود دور کرده است و با نیروهای دموکراتیک کرد سوریه موسوم به PYD  درگیر شد. در نتیجه یک منطقه شامل جرابلس- الباب- اعزاز به تصرف ترکیه درآمده است.

عملیات شاخه زیتون: ژانویه 2018- آگوست 2019

ترکیه سعی کرد منطقه ای امن در دور تا دور کانتون با عفرین ایجاد کند.

عملیات چشمه صلح: اکتبر 2019- نوامبر 2019

منطقه ای به وسعت  راس العین تا تل ابیض در مرزها و به عمق منطقه عین عیسی در کنترل سربازان ترکیه قرار گرفت.

در همه این عملیات ها نیروهای کُرد وابسته به پ.ک.ک بدون مقاومت خاصی عقب نشینی و قلمرو خود را در اختیار ترکیه قرار دادند.

اخبار مرتبط



نوشته نخست

اقتدار و توسعه

چند نکته در باب دولتِ مقتدر توسعه‌گرا

سالار سیف‌الدینی: اقتصاددان ها، سیاسیون و جامعه شناس‌ها یا بسیاری از روزنامه‌نگاران بارها در مورد «توسعه» همه جانبه سخن گفته اند. برخی توسعه سیاسی را پیش نیاز توسعه اقتصادی می‌دانند و برخی دیگر برعکس توسعه اقتصادی را در اولویت قرار می دهند. هر کدام از دو گروه نیز دلایل متقن و قابل توجهی عرصه می کنند.  اما چه کسی قرار است برنامه توسعه سیاسی یا اقتصادی را پیش ببرد؟ پاسخ دشوار نیست: «دولت». ولی دولت(نظام سیاسی) چگونه می‌تواند توسعه نظام مند را به عنوان الگوی راهبردی محقق سازد؟ پاسخ آن هم دشوار نیست: برنامه ریزی یا آنچه که سیاست‌گذاری می نامیم. اما مگر نه این است که تا کنون دستکم در حوزه اقتصاد، سیاست گذاری‌های دقیقی برای پیشبرد برنامه های توسعه ای تدوین شده است؟ چند درصد از برنامه های توسعه ای که از دهه چهل تا به امروز تدوین و اجرایی شده است محقق شده اند؟ چه میزان از اسناد چشم انداز توسعه به وضعیت آرمانی نزدیک شده اند؟ پاسخ هر چه باشد، امیدوار کننده نیست. شاید نقطه عزیمت اصلی باید یافتن همین پاسخ برای چرایی این ناکامی باشد. چرا سیاست‌گذاری های موجود کامیاب نبودند؟  اگر فعلا فرض را بر اولویت توسعه سیاسی بر اقتصادی قرار دهیم،شاید بتوان فرمولی در این زمینه مشخص کرد که آینده ای بهتر را به تصویر می‌کشد. تجربه های تاریخی دولت مقتدر توسعه‌گرا، تجربه ای است که بسیاری از کشورها را به سلامت به وادای توسعه رسانده است. مطالعه در کشورهایی که در چند دهه گذشته به توسعه سیاسی و اقتصادی مطلوب رسیده اند، نشانگر تجربه موفق دولت مقتدر توسعه گرا در این وادی بوده است. از کره جنوبی تا مالزی یا ترکیه حتی برخی کشورهای پساشوروی یک دوره کوتاه پیشا دموکراسی را تجربه کرده و سپس وارد توسعه سیاسی- اقتصادی شدند.  پیش نیاز جامعه دموکراتیک، وجود دولت مقتدری است که آرمان توسعه را در میان مدت ( طرح چند ساله) در دستور کار قرار داده باشد. دولتی مبتنی بر دیوان سالاری قدرتمند و سریع، توانِ دفاعی و استقلال نسبی در عرصه تصمیم‌گیری بین المللی است. تنها یک دولت قدرتمند که در عمل و نه شعار، خواهان توسعه باشد، اراده ای جدی برای مقابله  فساد داشته باشد و امتیازهای گروهی و شخصی را الغاء،و اقدام به سیاست گذاری کند، قادر به حصول توسعه کامل است. دولت های ضعیف و بی برنامه نه قادر به برنامه ریزی اند و نه قادر به سیاست گذاری. لازمه سیاست‌گذاری به نظر می رسد لازمه زمان بندی و سیاست های توسعه ابتدا اصلاح ساختار دولت و دیوان به شکلی است که بتوان دولتی مقتدر و توسعه‌گرا را در کمترین زمان ممکن پیکربندی کرد. دلیل این تقدم این است که بدون وجود ساختار مطلوب، امکان اجرای هیچ برنامه ای نیست. اگر برنامه های توسعه قبلی شکست خورده اند دلیل آن فقدان همین وصف است. نظام سیاست‌گذاری از سه رکن اصلی تشیکل می شود. در نبود هریک از ارکان این مثلث هر نوع سیاست‌گذاری احتمالا به شکست خواهد انجامید و یا نیمه کاره رها خواهد شد. این ارکان عبارت اند از: متن سیاست گذاری، یا برنامه توافق شده در ارکان تصمیم گیری، دیوان سالاری منظم، سریع و مبتنی بر سلسله مراتب و در ...