رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • شنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۰
  • السبت ۳ شوال ۱۴۴۲
  • 2021 Saturday 15 May
  • یکشنبه 10 فروردین 1399 - 15:41
  • کد خبر : 1327
  • سیاست
  • چاپ خبر : تاثیر منفی کرونا بر اقتصاد آلمان
بحران اقتصادی کرونا در راه است

تاثیر منفی کرونا بر اقتصاد آلمان

است. بنا به تازه ترین داده های بانک جهانی 47.4 درصد تولید ناخالص داخلی آلمان را صادرات تشکیل می دهد. هر 2 درصد کاهش در صادرات این کشور معادل قریب به 1 درصد کاهش در تولید ناخالص داخلی است.

از وقتی که اقتصادهای بزرگ، در ماه مارس امسال، دست به تمهیداتی برای مقابله با کرونا زده اند، رشد اقتصاد جهان روبه کاهش گذاشته است. در آلمان موسسه پژوهش اقتصادی (‪IFO‬) که شاخص فضای کسب و کار را با سنجش نظر مدیران آلمانی در بخش های تولید کارخانه ای، خدمات، تجارت و ساختمان، اندازه می گیرد، نماگر خوبی برای درک شرایط پس از کرونا به دست می دهد.
بر مبنای این نماگر، آینده خوبی در پیش رو نیست. به تحلیل این موسسه، به نظر مدیران کسب و کار، آینده «بسیار وخیم» است و «اقتصاد آلمان در شوک است». دو بخشی که بیش از همه در افول فضای کسب و کار متضرر می گردند تولید و تجارت هستند.
باری بیش از آنکه نگرانی ها بابت سقوط اقتصاد باشد، بابت سقوط انتظارات طی شش ماه آینده است. همانطور که در پیش بینی ‪GFP‬ (‪Geopolitical Futures’ Forecast‬) برای سال 2020 آمده است، اقتصاد آلمان به واسطه وابستگی اش به صادرات، در معرض رکود است. بنا به تازه ترین داده های بانک جهانی 47.4 درصد تولید ناخالص داخلی آلمان را صادرات تشکیل می دهد. هر 2 درصد کاهش در صادرات این کشور معادل قریب به 1 درصد کاهش در تولید ناخالص داخلی است.

منبع:
‏‪Geopolitical Future

اخبار مرتبط



نوشته نخست

اقتدار و توسعه

چند نکته در باب دولتِ مقتدر توسعه‌گرا

سالار سیف‌الدینی: اقتصاددان ها، سیاسیون و جامعه شناس‌ها یا بسیاری از روزنامه‌نگاران بارها در مورد «توسعه» همه جانبه سخن گفته اند. برخی توسعه سیاسی را پیش نیاز توسعه اقتصادی می‌دانند و برخی دیگر برعکس توسعه اقتصادی را در اولویت قرار می دهند. هر کدام از دو گروه نیز دلایل متقن و قابل توجهی عرصه می کنند.  اما چه کسی قرار است برنامه توسعه سیاسی یا اقتصادی را پیش ببرد؟ پاسخ دشوار نیست: «دولت». ولی دولت(نظام سیاسی) چگونه می‌تواند توسعه نظام مند را به عنوان الگوی راهبردی محقق سازد؟ پاسخ آن هم دشوار نیست: برنامه ریزی یا آنچه که سیاست‌گذاری می نامیم. اما مگر نه این است که تا کنون دستکم در حوزه اقتصاد، سیاست گذاری‌های دقیقی برای پیشبرد برنامه های توسعه ای تدوین شده است؟ چند درصد از برنامه های توسعه ای که از دهه چهل تا به امروز تدوین و اجرایی شده است محقق شده اند؟ چه میزان از اسناد چشم انداز توسعه به وضعیت آرمانی نزدیک شده اند؟ پاسخ هر چه باشد، امیدوار کننده نیست. شاید نقطه عزیمت اصلی باید یافتن همین پاسخ برای چرایی این ناکامی باشد. چرا سیاست‌گذاری های موجود کامیاب نبودند؟  اگر فعلا فرض را بر اولویت توسعه سیاسی بر اقتصادی قرار دهیم،شاید بتوان فرمولی در این زمینه مشخص کرد که آینده ای بهتر را به تصویر می‌کشد. تجربه های تاریخی دولت مقتدر توسعه‌گرا، تجربه ای است که بسیاری از کشورها را به سلامت به وادای توسعه رسانده است. مطالعه در کشورهایی که در چند دهه گذشته به توسعه سیاسی و اقتصادی مطلوب رسیده اند، نشانگر تجربه موفق دولت مقتدر توسعه گرا در این وادی بوده است. از کره جنوبی تا مالزی یا ترکیه حتی برخی کشورهای پساشوروی یک دوره کوتاه پیشا دموکراسی را تجربه کرده و سپس وارد توسعه سیاسی- اقتصادی شدند.  پیش نیاز جامعه دموکراتیک، وجود دولت مقتدری است که آرمان توسعه را در میان مدت ( طرح چند ساله) در دستور کار قرار داده باشد. دولتی مبتنی بر دیوان سالاری قدرتمند و سریع، توانِ دفاعی و استقلال نسبی در عرصه تصمیم‌گیری بین المللی است. تنها یک دولت قدرتمند که در عمل و نه شعار، خواهان توسعه باشد، اراده ای جدی برای مقابله  فساد داشته باشد و امتیازهای گروهی و شخصی را الغاء،و اقدام به سیاست گذاری کند، قادر به حصول توسعه کامل است. دولت های ضعیف و بی برنامه نه قادر به برنامه ریزی اند و نه قادر به سیاست گذاری. لازمه سیاست‌گذاری به نظر می رسد لازمه زمان بندی و سیاست های توسعه ابتدا اصلاح ساختار دولت و دیوان به شکلی است که بتوان دولتی مقتدر و توسعه‌گرا را در کمترین زمان ممکن پیکربندی کرد. دلیل این تقدم این است که بدون وجود ساختار مطلوب، امکان اجرای هیچ برنامه ای نیست. اگر برنامه های توسعه قبلی شکست خورده اند دلیل آن فقدان همین وصف است. نظام سیاست‌گذاری از سه رکن اصلی تشیکل می شود. در نبود هریک از ارکان این مثلث هر نوع سیاست‌گذاری احتمالا به شکست خواهد انجامید و یا نیمه کاره رها خواهد شد. این ارکان عبارت اند از: متن سیاست گذاری، یا برنامه توافق شده در ارکان تصمیم گیری، دیوان سالاری منظم، سریع و مبتنی بر سلسله مراتب و در ...